เครื่องคำนวณศักยภาพกล้ามเนื้อสูงสุด

ดร. Casey Butt วิเคราะห์ข้อมูลจากแชมเปี้ยนนักเพาะกายที่ไม่ใช้ยาหลายร้อยคนจากยุคก่อนสเตียรอยด์ (ก่อนทศวรรษ 1950) และการแข่งขันที่มีการทดสอบยา การวิจัยของเขาที่ตีพิมพ์ใน "Your Muscular Potential" (2008) ระบุความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งระหว่างการวัดโครงสร้างกระดูก (เส้นรอบวงข้อมือและข้อเท้า) กับมวลกล้ามเนื้อสูงสุดที่บรรลุ ได้รับการตรวจสอบกับแชมเปี้ยนในอดีตอย่าง Reg Park

ค่าสูงสุดที่คำนวณได้แสดงถึงเพดานพันธุกรรมทางทฤษฎีที่ต้องการเงื่อนไขที่ดีที่สุด: การฝึกที่สมบูรณ์แบบ, โภชนาการ, การฟื้นฟู และความพยายามต่อเนื่องหลายปี งานวิจัยชี้ว่านักยกน้ำหนักธรรมชาติที่อุทิศตนส่วนใหญ่บรรลุ 80-90% ของศักยภาพที่คำนวณไว้

เส้นรอบวงข้อมือและข้อเท้าสะท้อนขนาดโครงกระดูก ซึ่งกำหนดว่ากระดูกสามารถรองรับกล้ามเนื้อได้มากเพียงใดในเชิงโครงสร้าง กระดูกที่ใหญ่กว่าให้พื้นที่ผิวสำหรับยึดเกาะกล้ามเนื้อมากขึ้น งานวิจัยใน Journal of Strength and Conditioning Research ยืนยันว่าความหนาของกระดูกสัมพันธ์กับศักยภาพของพื้นที่หน้าตัดกล้ามเนื้อ

สูตร Casey Butt ดั้งเดิมพัฒนาโดยใช้ข้อมูลผู้ชายและต้องปรับสำหรับผู้หญิง งานวิจัยของ Chappell et al. 2018 เกี่ยวกับนักเพาะกายหญิงธรรมชาติแนะนำให้ใช้ตัวคูณ 0.85 กับมวลลีนที่คาดการณ์ไว้ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลประวัติศาสตร์ที่จำกัดเกี่ยวกับแชมเปี้ยนหญิงที่ปราศจากยาทำให้การทำนายผู้หญิงมีการตรวจสอบน้อยกว่า

การจำแนกประเภทกรอบสะท้อนสัดส่วนกระดูกที่ส่งผลต่อศักยภาพการสร้างกล้ามเนื้อ "Easygainer" มีอัตราส่วนข้อมือต่อข้อเท้าสูงกว่าค่าเฉลี่ย บ่งบอกถึงกระดูกและข้อต่อที่หนากว่า "Hardgainer" มีข้อต่อขนาดเล็กกว่าเมื่อเทียบกับความสูง ซึ่งจำกัดศักยภาพกล้ามเนื้อสัมบูรณ์แต่มักส่งผลให้ดูสวยงามและมีคำจำกัดความชัดเจนขึ้น

งานวิจัยเกี่ยวกับวิถีการพัฒนากล้ามเนื้อชี้ว่านักยกน้ำหนักธรรมชาติส่วนใหญ่บรรลุประมาณ 50% ของศักยภาพในช่วง 2-3 ปีแรกของการฝึก 75% ในปีที่ 5 และใกล้ถึง 90-95% ในปีที่ 8-10 ความก้าวหน้าเป็นไปตามเส้นโค้งลอการิทึม โดยการเพิ่มที่รวดเร็วในช่วงแรกจะช้าลงอย่างมากเมื่อเวลาผ่านไป