Kalkulator FFMI

FFMI oddziela tkankę beztłuszczową od masy tłuszczowej, rozwiązując główne ograniczenie BMI. Muskularny człowiek ważący 200 funtów i otyły człowiek ważący 200 funtów przy tym samym wzroście mają identyczne BMI, ale znacznie różne profile zdrowotne. Przełomowe badanie Kouri i in. z 1995 roku w Clinical Journal of Sport Medicine wykazało, że FFMI poprawnie identyfikuje różnice w budowie ciała, które BMI klasyfikuje identycznie, czyniąc go nieocenionym dla sportowców i kulturystów.

FFMI 25 (znormalizowane) reprezentuje w przybliżeniu naturalną granicę rozwoju mięśni u mężczyzn bez środków dopingujących. Kouri i in. przeanalizowali mistrzów z ery przed steroidami i nie znaleźli nikogo, kto przekroczył FFMI 25, podczas gdy wielu współczesnych kulturystów stosujących steroidy osiąga 28-32. Ten próg pomaga ustalić realistyczne oczekiwania dla naturalnych lifterów i był używany w badaniach antydopingowych, chociaż genetyczne wyjątki wymagają ostrożnej interpretacji.

Surowy FFMI równa się masie beztłuszczowej (kg) podzielonej przez wzrost do kwadratu (m²), podobnie jak obliczanie BMI. Znormalizowany FFMI dodaje współczynnik korygujący wzrost (6,1 × (1,8 - wzrost w metrach)), aby uwzględnić niższe osoby naturalnie mające proporcjonalnie więcej mięśni w stosunku do wzrostu. Ta normalizacja, zaproponowana przez Kouri i in., pozwala na sprawiedliwe porównanie w różnych wzrostach.

Wartości FFMI kobiet są o około 5-6 punktów niższe niż męskie ekwiwalenty z powodu różnic hormonalnych w zdolności budowania mięśni. Badania Schutza i in. 2002 w International Journal of Obesity ustaliły normy populacyjne: przeciętne nietrenujące kobiety osiągają 14-15, kobiety sportowe 16-18, a elitarne naturalne kulturystki rzadko przekraczają 21. Te niższe progi odzwierciedlają różnice biologiczne, a nie niedobór treningowy.

FFMI powyżej 25-26 silnie sugeruje stosowanie sterydów anabolicznych u mężczyzn, chociaż nie jest to ostateczny dowód. Badania Kouriego wykazały, że żaden naturalny sportowiec w zapisach historycznych nie przekroczył FFMI 25. Jednak wyjątkowa genetyka, błędy pomiarowe i stany przejściowe (ładowanie glikogenu, odwodnienie) mogą zawyżać wartości. Organy antydopingowe biorą pod uwagę FFMI wraz z innymi wskaźnikami dla pełnej oceny.

Standardowe obliczenia FFMI nie uwzględniają różnic w wielkości szkieletu, co wpływa na maksymalny potencjał mięśniowy. Osoby z większymi nadgarstkami i kostkami (wskazującymi grubsze kości) mogą naturalnie wspierać większą masę mięśniową. Badania Caseya Butta nad naturalnymi mistrzami kulturystyki wykazały, że obwód nadgarstka wyjaśnia znaczącą wariancję w rozwoju mięśni. FFMI należy interpretować wraz z pomiarami szkieletu dla precyzyjnej oceny.