VKİ Hesaplayıcı

VKİ, 1832 yılında Adolphe Quetelet tarafından bireysel teşhis değil, popülasyon düzeyinde bir tarama aracı olarak tasarlandı. Formül (ağırlık ÷ boy²) kas, yağ veya kemik kütlesini ayırt edemez. Araştırmalar, kaslı bireylerin düşük vücut yağına rağmen "fazla kilolu" olarak sınıflandırılabileceğini göstermektedir. Sporcular veya önemli kas kütlesine sahip olanlar için, DEXA taramaları veya cilt kıvrım ölçümleri gibi vücut bileşimi yöntemleri daha doğru değerlendirmeler sağlar. Journal of Sports Sciences'taki çalışmalar, sporcuların %50'ye kadarının VKİ tarafından yanlış sınıflandırıldığını doğrular.

WHO, Asya popülasyonları için daha düşük VKİ eşik değerleri önermektedir çünkü araştırmalar, daha düşük VKİ değerlerinde obeziteye bağlı sağlık risklerini (diyabet, kardiyovasküler hastalık) geliştirdiklerini göstermektedir. 2004 WHO uzman danışması, Asyalıların aynı VKİ'de Kafkasyalılara kıyasla daha yüksek vücut yağ yüzdesine sahip olduğunu buldu. Önerilen Asya'ya özgü eşikler şunlardır: fazla kilolu ≥23, obez ≥27,5 (standart 25 ve 30'a karşı). Bu, etnik gruplar arasında vücut bileşimi ve yağ dağılım modellerindeki farklılıkları yansıtır.

Büyük kohort çalışmalarının meta-analizleri (10,6 milyon katılımcıyı içeren Global BMI Mortality Collaboration çalışması dahil) sigara içmeyenler için 20-25 VKİ aralığında tüm nedenlere bağlı ölümlerin en düşük olduğunu buldu. Ancak, ilişki J şeklindedir: hem çok düşük (<18,5) hem de yüksek (>30) VKİ artan ölüm oranı ile ilişkilidir. İlginç bir şekilde, "fazla kilolu" kategorisi (25-30) birçok çalışmada minimal artmış risk gösterir ve tıp literatüründe "obezite paradoksu" tartışmasına yol açar.

VKİ, yaşa bağlı vücut bileşimi değişiklikleri nedeniyle yaşla birlikte daha az güvenilir hale gelir. Yaşlı yetişkinler tipik olarak kas kütlesini (sarkopeni) ve kemik yoğunluğunu kaybederken potansiyel olarak yağ kazanırlar. Araştırmalar, biraz daha yüksek VKİ değerlerinin (25-27) 65 yaş üstü yetişkinlerde aslında koruyucu olabileceğini, hastalıkta daha iyi sonuçlar ve daha düşük ölüm oranı ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Ek olarak, omurga sıkışması nedeniyle boy kaybı VKİ hesaplamalarını yapay olarak şişirebilir. Bel çevresi yaşlı yetişkinler için daha yararlı bir ölçü olabilir.

Mevcut WHO VKİ eşikleri (18,5, 25, 30), VKİ ile sağlık sonuçları arasındaki ilişkiyi inceleyen epidemiyolojik çalışmalar yoluyla oluşturuldu. 1995 WHO Uzman Komitesi, sağlık risklerinin VKİ 25'in üzerinde kademeli olarak arttığını, 30'un üzerinde keskin artışlarla gösterdiğini gösteren ölüm ve hastalık verilerini inceledi. 18,5'lik düşük kilolu eşiği, bu seviyenin altında artan ölüm oranı ve sağlık sorunlarını gösteren çalışmalara dayanıyordu. Bu eşikler, popülasyon düzeyinde hastalık riskinin önemli ölçüde değiştiği noktaları temsil eder.

Vücut yağ yüzdesi vücut bileşimi ve sağlık riski hakkında daha fazla bilgi sağlar, ancak VKİ erişilebilir bir tarama aracı olarak faydalı olmaya devam eder. Obesity Reviews'daki araştırmalar vücut yağ yüzdesinin metabolik sağlık sonuçlarını daha iyi tahmin ettiğini gösterir. Ancak, doğru vücut yağı ölçümü özel ekipman (DEXA, BIA, hidrostatik tartma) gerektirir. Çoğu insan için, VKİ'yi bel çevresi ile birlikte kullanmak pratik bir uzlaşma sağlar - merkezi obezite (yüksek bel çevresi) yüksek VKİ ile birleştiğinde tek başına her iki ölçümden daha yüksek sağlık riskine işaret eder.